Çok okuyan mı bilir, çok gezen mi? » Scooter

Motorsiklet Eğitimi Şart!

E-lmayra — Tue, 27 Oct 2009 20:24:39 +0000

2009 yılı Nisan ayında motorsikletimi aldığımda yaşadığım heyecan ve mutluluk hiç aklımdan gitmiyor.Biliyordum ki macera yeni başlıyor, gidilecek çok yol, öğrenilecek çok şey var. Minik scooterıma “Uçuç” adını vermiş ve onu çok sevmiştim. İlk görüştü aşktı bizimkisi Ayaklarımı yerden kestiği için adı da “Uçuç” olmuştu.

Onu nasıl kullanacağım hakkında çok az bilgi ve deneyimim vardı. Onu aldıktan sonra 1 aya yakın hiç trafiğe çıkmadım. Sevgili dostum Serkan bıkmadan usanmadan beni yollara hazırladı. Dur kalklarla başlayan çalışmalar 8 çizmeye kadar ilerledi. Sonra Anadolu Yakası’nın ara sokakları ve en son yoğun trafikli caddeler…

Evet, artık 7 aylık scooter kullanıcısıyım ama hala acemiyim. Bu işin tekniğini profesyonellerinden öğrenmek için bir süredir eğitimleri araştırıyorum. Eğitim alınabilecek alternatif çok tabii ki, benim kısa listemde kalanlar ise;

Scooter kullandığım için ilk durağım Vespa Academy oldu, ancak sanıldığı gibi orada scooter eğitimi değil, vitesli motorsiklet eğitimi veriliyor idi. Gidip görüştüm, Eski Ulus Pazarı’nın olduğu yerde çok güzel bir eğitim merkezi hazırlamışlar.

Kendim için başlangıç seviyesinde eğitim almayı düşünüyordum çünkü eğitimler vitesli motorsikletlerle yapılıyordu ve benim hiç vitesli motor tecrübem yoktu. Eğitim madem vitesli motorsiklet ile yapılacak o zaman Honda bu işin uzmanı eğitimi oradan alayım dedim. Çevremde Honda’nın eğitimlerine gitmiş ve memnun kalmış pek çok arkadaşım vardı, halbuki Vespa Academy’e gitmiş kimseyi bulamadım.

Fiyatları hakkında da bilgi almak isterseniz başlangıç seviyesi çin 2 günlük eğitim Vespa’da 324 TL iken, Honda’da 280 TL.

Sonuç olarak Honda’nın Güvenli Sürüş 1 eğitimine Ağustos ayında başvurduğumda yoğunluktan dolayı ancak Ekim’in üçüncü haftasına kayıt kaptırabildim. Benimle birlikte eğitime gelmesi için yeni motor sahibi olmuş arkadaşım Özgür’ü de ikna ettim ve takvimlerin 24 Ekim’i göstermesini beklemeye başladım.

24 Ekim pırıl pırıl bir İstanbul günüydü… Sonbaharın en sıcak günlerinden birinde Honda’nın Taksim’den kalkan servisi ile Gebze’deki fabrikaya ulaştık. Kendi imkanları ile gelenlerle birlikte toplam 12 kişilik bir gruptuk.

Dizi dizi motorlar eğitim alanında bizi bekliyordu.

Konusunda ehil olduğu her halinden belli olan Tayfun Gülhan Hoca bize öncelikle teorik bilgiler verdi.

Honda’nın dünyada bireysel olarak motorsiklet eğitimi veren ilk firma olduğu ve Japonya’da bu eğitimlerden alınan sertifika ile motor ehliyeti alınabildiğini, Türkiye’deki eğitim merkezinin Avrupa’da açılan ilk eğitim merkezi olduğunu ve Avrupa’da açılan merkezlerde eğitim verecek kişileri de eğittiklerini öğrendik.

Bizim hocamız da Japonya’da eğitim almıştı, etkilenmedim desem yalan olur.

Eğitim grubunda benim dışımda motorsiklet kullanan kimse yoktu. 1.seviye güvenli sürüş eğitimi olduğu için hiç bilmeyenler katılıyordu. Ben ise ilk defa vitesli motorsiklet kullanacaktım

Teorik eğitimden sonra 2 günlük eğitimimizin ilk günü öğleden sonra motorların üstünde uygulamaya geçtik. 12 kişilik grupta 4 kadın vardı ve 2 tanesi motorsiklet üzerinde grubun geneline oranla geride kalıyorlardı. Sık sık düşüyor yada yol dışına çıkıyorlardı. Ancak grup halinde yapılan çalışmalara da devam ediyorlardı. Hocamız gruba uygumaları için çaba gösteriyordu.

Slalom ve dönüş çalışmalarına başladığımızda fark daha da hissedilir hale gelmişti. Ve ne yazık ki hiç istemediğimiz bir kaza ile günümüzün tadı tuzu kaçtı. Arkadaşlarımızdan biri gazı kontrolsüz açınca motor altından kaçmış ve onu fırlatmıştı.

Buraya kadar beklenebilecek bir durumdu, asıl bundan sonrası tatsızdı. Çünkü Honda’nın web sitesinde olası yaralanma durumlarında revir ve ambulansın eğitim alanında olduğu söylenirken, ne revir açıktı ne de ambulans çalışıyordu. En yakın 112′den ambulansın gelmesi yaklaşık yarım saat sürdü, bu sırada düşen arkadaşımızı hiç kıpırdatmadan sabit şekilde tutmaya çalıştık. Kol, bel, bacak bölgelerinde ağrısı olduğunu söylüyordu, hepimiz çok endişelenmiştik. Anında müdahele yapılamamış olması ise hepimizi hayal kırıklığına uğratmıştı.

Neyse ki ertesi sabah sadece doku zedelenmesi olduğunu ciddi bir hasar olmadığını öğrenerek rahatladık. Ancak kaza yapan arkadaşımız ve onunla beraber gelmiş olan 2 kişi daha eğitimi bırakmıştı

İkinci gün hepimiz için daha heyecan verici idi. Dönüşler, yokuşlar, daireler derken ikinci gün çok yorucu bir o kadar da hızlı geçmişti. Günün sonunda Honda CBF 500 ile yaptığımız 3 tur hepimizi mutluluktan deliye döndürmüştü. Ayaklarımız geri geri giderek, güvenli sürüş 2 eğitiminde buluşma sözleriyle Honda’nın eğitim merkezine veda ettik.

Motorsiklet kullanmaya yeni başlamış yada başlayacak herkese kesinlikle tavsiye edebileceğim, profesyonel, motor kullanmanın ana mantığını kavramaya yönelik, iyi hazırlanmış 2 günlük eğitim programı beni tatmin etti, 2.sine de gitmeyi kesinlikle düşünüyorum.

Motorsiklet eğitiminde hayata dair çok önemli bir dersi hatırladım: “İleride ulaşmak istediğin yere bak, ileriye bakarken yakın mesafede gideceğin yolu zaten göreceksin.”

Tekrar etmekte fayda var, motorsiklet kullanmak için eğitim şart!

Bunlar da İlgini Çekebilir

Motosiklet Kullanmamak Çılgınlık!

E-lmayra — Sat, 15 Aug 2009 13:19:17 +0000

Mart ayında hayatıma giren sevgili scooterim “Uçuç” ile trafikte olmanın mutluluğunun yanında birtakım sıkıntıları da var elbette… Bu bana yada Uçuç’a özel bir durum değil, İstanbul’da-Türkiye’de motorsiklet kullanan pekçok insanın sıkıntıları…

Bu sıkıntıları avantaja çevirmenin yollarından biri de trafikte motosiklet sayısının artması diye düşünürüm hep. Motosiklet kullanmaya karar verdikten sonra pekçok arkadaşımı da teşvik etmeye başladım bu düşünceyle. Trafikte ne kadar çok bilinçli motosiklet kullanıcısı olursa o kadar çok farkedilmeye başlayacağız. Bilinçsizce, çılgınca motosiklet kullananlar da işin önemini ciddiyetini kavrayacaklar ve biz motosiklet kullananlara vurulan “serseri” damgasından kurtulacağız.

Tam da bu düşünceler içindeyken Moted’in (Motosiklet Endüstrisi Derneği) “Asıl Motosiklet Kullanmamak Çılgınlık” kampanyasını gördüm. Etkili bir kampanya olacağına dair ümidim büyük. Yoğun bir iletişim kampanyası yürütüyor olmaları da ümidimi artırıyor.

Cumhuriyet Gazetesi’nden Sinem Dönmez de bu kampanyayla ilgili bir haber yapacağını söylerek bana ulaştı. Benim gibi trafikte motosiklet kullanan Eren Kumcuoğlu ve Serkan Söğüt ile beraber sorunlarımızı, sıkıntılarımızı anlatma fırsatı bulduk. Bu hafta “Haftasonu” ekinde geniş yerverdi konuya. Eline, kalemine sağlık Sevgili Sinem Dönmez…

Motosiklet kullanıcı sayısı ile birlikte motosiklet kullananlara karşı bilincin de artması dileklerimle…

Bunlar da İlgini Çekebilir

Kaza geliyorum derse…

E-lmayra — Tue, 26 May 2009 15:27:19 +0000

25 Mayıs Pazartesi, hava tam da motorla gezme havası.

İşten çıkıp kendimi sokağa atmak için can atıyorum. Nereye gitsem diye düşünürken bir arkadaşım Cihangir’e gelsene diyor. Uzak da değil, benim gibi acemi bir motorcu için ideal. Tam işten çıkacağım, motorcu başka bir arkadaşım diyor ki: “Dikkat et, iş çıkışı sürücüler yorgun, bezgin ve dikkatsiz oluyorlar”. “Tamam” diyorum, “çok dikkatli olacağım”. Her zaman iş-ev arası kullandığım arka yol yerine nedense e-5′i kullanıyorum. 4.Levent’ten Beşiktaş üzerinden giderim diye düşünüp son anda Gümüşsuyu yokuşunu tırmanmak gözümde büyüyor, Mecidiyeköy’e dönüyorum. Mecidiyeköy trafiğine nerden girdim diye de söyleniyorum. Kulağımda arkadaşımın sözleri “Dikkatli ol”.

Ali Sami Yen stadının karşısındaki ışıklara yaklaşıyorum, ışık sarıdan kırmızıya dönüyor. Ben de doğal olarak duruyorum. Bunu doğal bulmayan bir bayan otomobil sürücüsü sertçe bana çarpıyor. Netekim istemeden de olsa duruyor

Ufak bir sarsılma yaşadım ama motoru düşürmeden ayaktayım. Ben ayaktayım ama otomobili kullanan bayan panikte. Arabadan kendini dışarı atıp bilinçsizce “ne yapıyorsunuz” diye haykırıyor. “Ben kırmızı ışıkta duruyorum, siz ne yapıyorsunuz” diyince hatasını farkediyor, “Sizi hemen hastaneye götüreyim” diye tutturuyor. İyi olduğum konusunda kendisini ikna etmeye uğraşıyorum. Şans bu ya hemen ışıktaki trafik polisinin gözü önünde olay gerçekleşiyor. Koşa koşa geliyor polisimiz yardımcı oluyor sağolsun. Bu arada hemen araya “Motor çok tehlikeli, ben de kaza yaptım, 2 ay yattım” notlarını ekleyiveriyor.

Motoru ve otomobili kenara çekiyoruz. Çarpma sırasında otomobilin plakası düşmüş benim plaka ise koltukla tekerin arasına jantla beraber girmiş. Nasıl olduğunu ben de anlayamadım

Otomobildeki bayan kendi başına olay. Sizde kaza tutanağı var mı diye soruyoruz polisle beraber. Ben kazayı çağırmamak için bulundurmam normalde ama bu şirket arabası belki vardır diyor. Neyse tutanak bulunuyor. Trafik polisi sağolsun tutanağı bizim için dolduruyor. Bu arada şoför bayan ilginç yorumlarıyla beni güldürüyor. Neden motor kullanıyor muşum, kaç paraymış bu motor, kaç yakıyomuş, bunu alacağıma küçük bir araba alsaymışım güvenli olmaz mıymış… Ben gülmemek için kendimi zor tutuyorum.

Motor yolun kenarında ama jant yüzünden yerinden oynamıyor. Güçlü bir arkadaşımı çağırıyorum bana yardım etsin diye. Beklerken hem ben hem polis jantı çıkarmaya çalışıyoruz ama yerinden oynamıyor. Arkadaşım kısa sürede yetişiyor yardımıma, ama jantı o da çıkaramıyor. Tornavida filan lazım, onlara bakarken bir kurye motoru arkamda duruyor. Ufacık tefecik bir genç.

Kurye: Abla iyi misin?

Elmayra: İyiyim, sorun yok, jantı-plakayı ordan çıkarmaya çalışıyoruz.

Kurye: Ben hallederim iki dakkada…

Elmayra: Gerek yok, arkadaşım ilgileniyor.

Kurye: Yok, yok. ben hemen yaparım.

Demesiyle beraber motorunu bırakıyor. Jantı çektiği gibi çıkarıyor saplandığı yerden, atladığı gibi motoruna gidiyor. Belli ki hergün başına gelen bir olay, el pratikliği kazanmış Benim ufak çaplı kaza birden eğlenceye dönüştü.

Eğlencesi bir yana, acemi bir motorcu olarak birkaç önemli ders aldım kendime.

1 Kurallara uymak yeterli değil, diğer sürücülerin kurallara uymak istemediğini unutma

2 Bayan sürücülerden mümkün mertebe uzak dur

3 Kurye motorların dediğini yap, gittiği yoldan gitme