Nasıl otel bulurum?

E-lmayra — Sat, 06 Jun 2009 09:56:33 +0000

Çok okuyan çok gezen 7 ayını yeni doldurdu. Bu 7 aylık süre içinde gezdiklerimi gördüklerimi paylaşmaya çalıştım. Artık iş bir üst noktaya taşındı. Çevremde kim biryere gidecek olsa önce bana soruyor. “Avrupa turuna çıkacağım nerelere gideyim?, Paris’e gideceğim hangi mevsimde gideyim, nerden ucuz uçak bileti bulabilirim?, Almanya’ya gideceğim nereden bilet alayım? ..” Liste uzayıp gidiyor. Ben de elimden geldiğince, bilgim dahilinde arkadaşlarıma yardımcı olmaya çalışıyorum.

İki arkadaşım Temmuz ayında Slovenya’dan başlayıp İtalya’ya kadar Alpleri dolaşacak. Otel bulma konusunda da benden yardım istediler. Elbette seve seve yardımcı olurdum. Küçük bir nokta vardı ki çok zorlandım. Alplerde, küçük kasabalar/şehirlerde otel bulmak gerçekten çok zor.

Her zaman en büyük yardımcım olan booking.com bu defa yetersiz kaldı. Ben de friendfeed‘deki dostlara sordum. Bana yol gösterin nereden güvenilir şekilde otel bulup, rezervasyon yaptırabilirim. Ortaya aşağıdaki liste çıktı:

Booking.com her zaman ilk tercihim. Çünkü aradığınız her noktada karşınıza mutlaka bir otel seçeneği sunuyor. Oteller arasındaki reputasyonu çok yüksek ve rezervasyon sırasında herhangi bir ödeme yapmanızı istemiyor.

Ben hala birkaç şehirde otel bulamadım, elimde bu kadar seçenek var ve bakmaya devam etmeliyim.

Bunlar da İlgini Çekebilir

7 gün İtalya, Gün 2: Venedik

E-lmayra — Mon, 30 Mar 2009 19:53:49 +0000

Milano tren istasyonundan gecikmeli olarak yola çıkıyoruz. Milano-Venedik arası 2,5 saat tren yolculuğu yapıyoruz. Bereketli bir ovada ilerliyoruz. Sağımız solumuz fabrikalar ve üzüm bağlarıyla çevrili, solumuzda ise ufukta Alpleri görüyoruz. Hava günlük güneşlik, Alplerin tepelerinde karlar var.

2,5 saat sonunda nihayet Venedik tren istasyonundayız. İstasyon ile ana karayı bağlayan bir köprü üzerinden geçip tren bizi Venedik’e indiriyor. Tren istasyonundan dışarı çıktığımızda o güzelim mistik Venedik manzarası ile göz banyosu yapıyoruz.

Tren istasyonundan otelimize gitmek için Venedik’in en büyük kanalı olan Grand Canal üzerinde çalışan botlara biniyoruz. Kişi başı 6 €. Size bir tüyo; bileti kontrol eden kimse yok. Bilet almadan binebilirsiniz, şanslıysanız kimse bilet kontrolü yapmaz.

Rialto köprüsündeki durakta bizi bırakan bot, Venedik’in en uzak köşelerine doğru devam ediyor. Otelimizin yeri çok kolay olmasına rağmen biz harita okumadaki beceriksizliğimiz yüzünden küçük sokaklarda aşağı yukarı dolaşıyoruz. Sonunda otelimiz San Lio Turist House’u bulduğumuzda dışardan görüntüsü beni hayal kırıklığına uğratıyor. İçeri girince fikrim değişecek. İçeri giriş kısmı bizi çok eğlendiriyor. Otel tabelası filan yok, sadece bir kapı. Zile basıyoruz, bizi içeri davet ediyor. Dik merdivenlerden yukarı çıktığımızda resepsiyona varıyoruz ama kimse yok. Masada telefonu kaldırmamız gerektiğini söyleyen bir not var, notta IP telefon olduğu için sesin 1 sn sonra geleceği de yazıyor Telefonu kaldırıp bekliyorum. Bagajlarımızı oraya bırakabileceğimizi check-in için sokağın ilerisindeki diğer binalarına gelmemiz gerektiğini söylüyor telefondaki kibar İtalyan. Oraya gidip check-inimizi yaptırıyoruz. Venedik’i gezmek için sadece 1 günümüz var ve bu günün yarısına geldik bile. Odamıza eşyalarımızı bırakıp hemen atıyoruz kendimizi sokağa.

Venedik bir labirent gibi. Daracık sokakları arasında kapandaki fare gibi saatlerce dolaşabilirsiniz. Biz sokakların tadını çıkarmayı sonraya bırakıp San Marco Meydanında alıyoruz ilk soluğumuzu. Bütün ihtişamıyla San Marco Basalikası bizi karşılıyor. Gördüğüm en etkileyici meydanlardan biri. Basalika bu etkiyi daha da güçlendiriyor. Hangi fotoğrafı koyarsam koyayım o etkiyi göstermem mümkün değil, gidip görmeniz gerek. Öğle saatlerinde ters ışıkta kaldığımız için meydanı şimdilik terk ediyoruz, güneş biraz daha aşağı inince gelip fotoğraf çekeceğiz ve Çan Kulesine tırmanacağız. Plan bu, ne yazık ki Çan Kulesi 16.30 kapanıyormuş, yetişemiyoruz. Venedik’i yukarıdan görme fırsatını birkez daha kaçırıyorum

Venedik sokaklarındaki yolculuğumuz devam ediyor. Sokaklarda dolaşırken sürekli üstü kapatılmış boy boy kuyu ile karşılaşıyoruz. Tabii ki bir de kanallar boyunca dolaşan gondollar. Şehri bu kadar şiirsel yapan sanırım bunlar. Daracık kanallarda dolaşan o upuzun gondollar. Çizgili t-shirtleriyle gondolcular bir film setinin parçası sanki.

Sokaklarda dolaşa dolaşa klasik turistik haritamızın bize gösterdiği bütün meydanları keşfediyoruz sırasıyla. Bu arada sokak aralarındaki küçük ve ilginç mağazaların vitrinlerine bakmadan geçmek mümkün değil. San Marco’ya bir kez daha dönüp ışık ne durumda diye bakmayı da unutmuyoruz.

O sağda gördüğünüz kocaman bina çan kulesi, ne yazık ki en tepesine çıkıp bütün Venedik’in balık biçimli halini göremiyorum. Buna çoooook üzülüyorum

Meydanın diğer tarafında meşhur Ahlar Köprüsü var. Ama restorasyon yapıldığı için göremiyoruz. Yol arkadaşımın şansından nereye gitsek en önemli eserler tadilatta. Floransa’daki Davut heykeli de bu kaderi paylaşacak…

Gitmediğimiz sokak kalmasın diye haritadaki bütün sokakları dolaşıyoruz. Rialto’nun karşı yakasındaki küçük meydanları da keşfediyoruz. Artık sokakları takip etmekte epey de ustalaştık.

Hava hafif hafif kararıyor, Venedik gece de ayrı güzel…

Rialto köprüsünden gece manzarasının keyfini çıkarıyoruz bir süre. Bütün gün sokaklardaydık, tatlı bir yorgunluk çöküyor. Ertesi sabah erkenden trene gidiyoruz yine. Bu defa Venedik sokaklarını birkez daha gezebilmek için istasyona yürüyerek gidiyoruz. Sabah 8 civarları, sokaklar beklediğimizin çok üstünde kalabalık, yakın yerlerde oturanlar çalışmak için buraya geliyorlar. Dükkanlara, otellere, restauranlara malzeme getiren irili ufaklı bir sürü motor kanallarından kenarına yanaşmış yüklerini boşaltıyor.

Bu masal şehrini geride bırakmak hiç hoşuma gitmiyor. Sıradaki durak Floransa…

Çok okuyan mı bilir, çok gezen mi? » Otel

Nasıl otel bulurum?

Bunlar da İlgini Çekebilir

7 gün İtalya, Gün 2: Venedik

Bunlar da İlgini Çekebilir