Çok okuyan mı bilir, çok gezen mi? » Motosiklet

Yol Yorgunu…

Serkan Sogut — Sat, 25 Sep 2010 15:46:39 +0000

Cebimde biriktirdiğim tecrübeler, aklıma kazınan güzel anıları ile bir geziyi daha başarıyla tamamladım. Başarıyla diyorum çünkü benim için uzaklara gitmek değil oradan sorunsuzca geri dönebilmek önemlidir. Bu gezimde de herhangi bir sorun ile karşılaşmadan geri evime dönebildim.

Balkanlar turu benim için bir çok açıdan çok farklı bir deneyim oldu. Gerek Balkan ülkelerinin diğer Avrupa ülkelerinden farklı olması, gerekse gezinin dönüşünü tek başıma tamamlamış olmam bana yeni bir çokşey öğretti. Dönüş yolunda yanlız olmam ve birazda uçsuz bucaksız sapa dağ yollarından geri dönüyor olmam bana evimi çok özletti. Sanırım bu yüzden gezimi erken bitirerek bir gün erken döndüm.

Genel olarak planıma sadık kaldım. Giderken Adriyatik sahil şeridini takip ederek Slovenya’ya kadar çıktım. Dönerken ise içeriden dağlık yollardan geldim. Sadece bir günü Balkan gezisinin konsepti dışına çıkarak Julian Alplerde geçirdim. Slovenya’ya kadar gitmişken orayı es geçemedim

Bunlar da İlgini Çekebilir

Yeni bir macera başlıyor! Balkanlar…

Serkan Sogut — Thu, 26 Aug 2010 14:45:19 +0000

İnsan bir defa motosiklet ile uzun yolun tadını alınca vazgeçemiyor. Sürekli daha uzakları düşünmeye başlıyorsun. Daha önce yaptığım Alpler yolculuğumun üzerinden 1 sene geçmesine rağmen tadı hala damağımda. Senede bir defa da olsa -diye geçiriyorum içimden- insan atmalı kendini uzaklara. İşte buradan yola çıkarak bu gezileri gelenekselleştirmeye karar verdim

Aklımda 1 yıldır filizlenen 2 farklı rota vardı. Bunlardan biri Balkanlar diğeri ise Kuzey Afrika rotasıydı. Gerek vize problemleri gerekse mevsim olaylarından yönümü Balkanlara çevirmeye karar verdim. Amacım gideceğim Balkan ülkelerinde hem popüler şehirlerinde vakit geçirmek, hemde ormanlarından, sapa dağ yollarında motosiklet sürmek.

Rotamı Makedonya, Arnavutluk, Karadağ, Saraybosna, Hırvatistan, Slovenya, Kosova ülkelerini içine alarak hazırladım. Giderken Yunanistan, dönerken ise Bulgaristan’ı kullanmayı düşünüyorum. Rota üzerinde yer alan Makedonya, Saraybosna, Karadağ ülkelerinden hem giderken hem gelirken geçeceğim. Giderken genelde sahil şeridinde bulunan popüler şehirleri takip ederek Slovenya’ya ulaşmayı düşünüyorum.

Dönüşte ise daha çok dağlık yolları kullanarak daha küçük yerleşim yerlerinden geçeceğim. Kısacası gidiş gezme ağırlıklı, dönüş ise motosiklet sürme ağırlıklı olacak.

Toplam 16 gün olarak planladığımız yolculuğumuza tek motor olarak 3 Eylül akşamı yola çıkıyoruz. 9 ülke ve yaklaşık olarak 6.000km yol katederek 19 Eylül akşamı İstanbul’a dönmeyi amaçlıyorum. Bizi buradan canlı olarak takip edebilirsiniz.

Bunlar da İlgini Çekebilir

Rüzgarın izinde Balkanlara gidiyoruz

E-lmayra — Mon, 23 Aug 2010 20:10:28 +0000

Yolculuk bir hayal ile başlar. O hayale ulaşmanın planları yapılır, ne yapsak, nasıl yapsak derken bir gün bir de bakmışsın o hayal gerçek oluvermiş. Çantaları toplayıp çıkmaya sayılı günler kalmış.

Bu defaki hayal hem yakın hem de uzak. Aslında akrabamız, eşimiz, dostumuzken birden yabancı oluvermiş bir yere gidiyoruz: Balkanlara gidiyoruz…

Bayram tatilinde ne yapalım, ne edelim derken geçen sene tadı damağımızda kalan motorsiklet yolculuğumuzu da göz önüne alarak yine bir motorsiklet turu yapalım dedik. Nasılsa bu sene epey şehir turu da yaptık.

Haritayı önümüze koyduk, evirdik çevirdik, gözümüzü kapatıp işaret parmağımız nereye geldi diye baktık demek isterdim ama işimizi şansa bırakmayı pek sevmiyoruz

Gitmediğimiz bir yer olsun, motorsiklet sürüşü keyifli olsun, elimizdeki schengenle gidebileceğimiz ya da vizesiz gidebileğimiz bir yer olsun derken sonunda uzun ve keyifli bir rota çıktı ortaya.

3 Eylül’de yola çıkıyoruz, takip etmek isterseniz buradan, uzun yolculuğu fonlamak için bağış yapmak isterseniz buradan devam edin

Bunlar da İlgini Çekebilir

Elmayra Motoplus Motosiklet Fuarındaydı

E-lmayra — Thu, 04 Mar 2010 20:13:13 +0000

Her yıl Şubat ayında Motoplus Motosiklet Fuarı düzenlenir. Ben de 3 yıldır takip ediyorum, taze motorcu olarak

Bu yılki fuar 25-28 Şubat tarihleri arasında CNR Fuar merkezinde yapıldı. Ben de benim gibi iki motorcu arkadaşımla beraber fuarı ziyarete gittim.

Geçtiğimiz yıllarda fuar zamanı dört gözle beklenirdi, fuara özel kampanyalar düzenlenir, motor fiyatları düşer, akseuarlar, kıyafetler, kasklar kapış kapış giderdi.

Bu seneki fuarın en can alıcı noktası dört gözle beklenen 4 modelin ilk kez görücüye çıkmasıydı:

Japonlardan Yamaha XT1200Z Süper Tenere (dünyada ilk kez Türkiye’de görücüye çıktı),
Honda VFR 1200 F,
İtalyanlardan Multi Strada 1200,
Almanlardan BMW S1000RR.

Ben hiçbirine vurulmadım, çarpılmadım ne yalan söyleyeyim. Gittim eskilerden Honda CB 600 F Hornet bulup ona sarıldım. Bu sene yeşili çıkmış, nasıl fıstık anlatamam

Bir de Ducati bütün fuarı ele geçirmişti, hangi salona geçseniz giriş alanını Ducatiler kaplamıştı.

Fuarın benim için çekici olan kısmı bu sene eğitimlere yer verilmesi idi. Motosiklet kullanan, kullanmaya hevesi olan herkesin eğitim alması şart. “Ben oldum, süper motosiklet kullanıyorum” dediği gün motorcunun bittiği gündür.

Bu yazımda da eğitimin öneminden bahsetmiştim. Tekrar hatırlatalım, hayat kurtaran eğitimler bunlar.

Bir de EMOK standından İstanbul çevresi için gezi rotaları aldım ki, hedefim kısa süre içinde o rotaları dolaşıp burada yazmak.

Son olarak EMOK olarak çocuklara yönelik bir eğitim kitapçığı hazırlamışlar ki çok keyifli, umarım hedefine ulaşır. Ağaç yaşken eğilir

Bunlar da İlgini Çekebilir

2009′da Nereleri Gezmiştik?

E-lmayra — Sun, 21 Feb 2010 16:49:29 +0000

“2009 nasıl geçti” başlıklı yazıma haklı tepkiler aldım. Zira Çok Okuyan Çok Gezen’in 2009′da nerelerin gezdiği bu yazının içinde mutlaka olmalıydı. 2008′de bir arşiv yapmıştım ve 7 ülkede 19 şehri dolaşmıştım.

2009 yılında ise, 5 ülkede toplam 27 şehri gezmişim.

Hepsinin ayrı bir tadı, ayrı bir keyfi vardı.

2009 yılı gezi arşivimi de fotoğraflarıyla birlikte paylaşayım istedim.

1) 14 Şubat 2009 Viyana, Avusturya

2) 16 Şubat 2009 Bratislava, Slovakya

3) 13 Mart 2009 Milan, İtalya

4) 16 Mart 2009 Venedik, İtalya

5) 17 Mart 2009 Floransa, İtalya

6) 18 Mart 2009 Pisa, İtalya

7) 19 Mart 2009 Roma, İtalya

23 Nisan 2009 Zürih, İsviçre

9) 23 Nisan 2009 Luzern, İsviçre

10) 24 Nisan 2009 Bern, İsviçre

11) 24 Nisan 2009 İnterlaken, İsviçre

12) 24 Nisan 2009 Grinderwald, İsviçre

13) 25 Nisan 2009 Lozan, İsviçre

14) 25 Nisan 2009 Montrö, İsviçre

15) 25 Nisan 2009 Cenevre, İsviçre

16) 26 Nisan 2009 Basel, İsviçre

17) 16 Mayıs 2009 Safranbolu, Türkiye

18) 07 Haziran 2009 İznik, Türkiye

19) 14 Haziran 2009 Saros Körfezi, Türkiye

20) 11 Temmuz 2009 Como Gölü, İtalya

21) 12 Temmuz 2009 Alpler, İtalya

22) 13 Temmuz 2009 Alpler, İsviçre

23) 26 Temmuz 2009 Anadolu Kavağı, Türkiye

24) 02 Ağustos 2009 Ağva, Türkiye

25) 22 Ağustos 2009 İzmit Yuvacık, Türkiye

26) 22 Eylül 2009 Burdur Salda Gölü, Türkiye

27) 03 Ekim 2009 Ankara, Türkiye

Bunlar da İlgini Çekebilir

Motorsiklet Eğitimi Şart!

E-lmayra — Tue, 27 Oct 2009 20:24:39 +0000

2009 yılı Nisan ayında motorsikletimi aldığımda yaşadığım heyecan ve mutluluk hiç aklımdan gitmiyor.Biliyordum ki macera yeni başlıyor, gidilecek çok yol, öğrenilecek çok şey var. Minik scooterıma “Uçuç” adını vermiş ve onu çok sevmiştim. İlk görüştü aşktı bizimkisi Ayaklarımı yerden kestiği için adı da “Uçuç” olmuştu.

Onu nasıl kullanacağım hakkında çok az bilgi ve deneyimim vardı. Onu aldıktan sonra 1 aya yakın hiç trafiğe çıkmadım. Sevgili dostum Serkan bıkmadan usanmadan beni yollara hazırladı. Dur kalklarla başlayan çalışmalar 8 çizmeye kadar ilerledi. Sonra Anadolu Yakası’nın ara sokakları ve en son yoğun trafikli caddeler…

Evet, artık 7 aylık scooter kullanıcısıyım ama hala acemiyim. Bu işin tekniğini profesyonellerinden öğrenmek için bir süredir eğitimleri araştırıyorum. Eğitim alınabilecek alternatif çok tabii ki, benim kısa listemde kalanlar ise;

Scooter kullandığım için ilk durağım Vespa Academy oldu, ancak sanıldığı gibi orada scooter eğitimi değil, vitesli motorsiklet eğitimi veriliyor idi. Gidip görüştüm, Eski Ulus Pazarı’nın olduğu yerde çok güzel bir eğitim merkezi hazırlamışlar.

Kendim için başlangıç seviyesinde eğitim almayı düşünüyordum çünkü eğitimler vitesli motorsikletlerle yapılıyordu ve benim hiç vitesli motor tecrübem yoktu. Eğitim madem vitesli motorsiklet ile yapılacak o zaman Honda bu işin uzmanı eğitimi oradan alayım dedim. Çevremde Honda’nın eğitimlerine gitmiş ve memnun kalmış pek çok arkadaşım vardı, halbuki Vespa Academy’e gitmiş kimseyi bulamadım.

Fiyatları hakkında da bilgi almak isterseniz başlangıç seviyesi çin 2 günlük eğitim Vespa’da 324 TL iken, Honda’da 280 TL.

Sonuç olarak Honda’nın Güvenli Sürüş 1 eğitimine Ağustos ayında başvurduğumda yoğunluktan dolayı ancak Ekim’in üçüncü haftasına kayıt kaptırabildim. Benimle birlikte eğitime gelmesi için yeni motor sahibi olmuş arkadaşım Özgür’ü de ikna ettim ve takvimlerin 24 Ekim’i göstermesini beklemeye başladım.

24 Ekim pırıl pırıl bir İstanbul günüydü… Sonbaharın en sıcak günlerinden birinde Honda’nın Taksim’den kalkan servisi ile Gebze’deki fabrikaya ulaştık. Kendi imkanları ile gelenlerle birlikte toplam 12 kişilik bir gruptuk.

Dizi dizi motorlar eğitim alanında bizi bekliyordu.

Konusunda ehil olduğu her halinden belli olan Tayfun Gülhan Hoca bize öncelikle teorik bilgiler verdi.

Honda’nın dünyada bireysel olarak motorsiklet eğitimi veren ilk firma olduğu ve Japonya’da bu eğitimlerden alınan sertifika ile motor ehliyeti alınabildiğini, Türkiye’deki eğitim merkezinin Avrupa’da açılan ilk eğitim merkezi olduğunu ve Avrupa’da açılan merkezlerde eğitim verecek kişileri de eğittiklerini öğrendik.

Bizim hocamız da Japonya’da eğitim almıştı, etkilenmedim desem yalan olur.

Eğitim grubunda benim dışımda motorsiklet kullanan kimse yoktu. 1.seviye güvenli sürüş eğitimi olduğu için hiç bilmeyenler katılıyordu. Ben ise ilk defa vitesli motorsiklet kullanacaktım

Teorik eğitimden sonra 2 günlük eğitimimizin ilk günü öğleden sonra motorların üstünde uygulamaya geçtik. 12 kişilik grupta 4 kadın vardı ve 2 tanesi motorsiklet üzerinde grubun geneline oranla geride kalıyorlardı. Sık sık düşüyor yada yol dışına çıkıyorlardı. Ancak grup halinde yapılan çalışmalara da devam ediyorlardı. Hocamız gruba uygumaları için çaba gösteriyordu.

Slalom ve dönüş çalışmalarına başladığımızda fark daha da hissedilir hale gelmişti. Ve ne yazık ki hiç istemediğimiz bir kaza ile günümüzün tadı tuzu kaçtı. Arkadaşlarımızdan biri gazı kontrolsüz açınca motor altından kaçmış ve onu fırlatmıştı.

Buraya kadar beklenebilecek bir durumdu, asıl bundan sonrası tatsızdı. Çünkü Honda’nın web sitesinde olası yaralanma durumlarında revir ve ambulansın eğitim alanında olduğu söylenirken, ne revir açıktı ne de ambulans çalışıyordu. En yakın 112′den ambulansın gelmesi yaklaşık yarım saat sürdü, bu sırada düşen arkadaşımızı hiç kıpırdatmadan sabit şekilde tutmaya çalıştık. Kol, bel, bacak bölgelerinde ağrısı olduğunu söylüyordu, hepimiz çok endişelenmiştik. Anında müdahele yapılamamış olması ise hepimizi hayal kırıklığına uğratmıştı.

Neyse ki ertesi sabah sadece doku zedelenmesi olduğunu ciddi bir hasar olmadığını öğrenerek rahatladık. Ancak kaza yapan arkadaşımız ve onunla beraber gelmiş olan 2 kişi daha eğitimi bırakmıştı

İkinci gün hepimiz için daha heyecan verici idi. Dönüşler, yokuşlar, daireler derken ikinci gün çok yorucu bir o kadar da hızlı geçmişti. Günün sonunda Honda CBF 500 ile yaptığımız 3 tur hepimizi mutluluktan deliye döndürmüştü. Ayaklarımız geri geri giderek, güvenli sürüş 2 eğitiminde buluşma sözleriyle Honda’nın eğitim merkezine veda ettik.

Motorsiklet kullanmaya yeni başlamış yada başlayacak herkese kesinlikle tavsiye edebileceğim, profesyonel, motor kullanmanın ana mantığını kavramaya yönelik, iyi hazırlanmış 2 günlük eğitim programı beni tatmin etti, 2.sine de gitmeyi kesinlikle düşünüyorum.

Motorsiklet eğitiminde hayata dair çok önemli bir dersi hatırladım: “İleride ulaşmak istediğin yere bak, ileriye bakarken yakın mesafede gideceğin yolu zaten göreceksin.”

Tekrar etmekte fayda var, motorsiklet kullanmak için eğitim şart!

Bunlar da İlgini Çekebilir

Yolculuk Deyince Akla İlk Otobüsler Gelir…

E-lmayra — Tue, 13 Oct 2009 16:53:11 +0000

Yolculuklardan, gezilerden bahsedince otobüslerden bahsetmemek olmaz…

Özellikle yakın mesafeler için, eğer kendi aracınızı kullanmıyorsanız, otobüsle yolculuk kaçınılmazdır.

Yazılarımdan sadece uçakla yada motorsikletle yolculuk ediyormuşum gibi bir izlenim çıksa da, ben de İstanbul’dan Bursa’ya Ankara’ya Edirne’ye gidiyorsam, otobüs firmalarını tercih ediyorum. Son yıllarda havayolu şirketleri bilet fiyatlarını düşürdükçe otobüs firmaları da konfor düzeylerini, hizmet kalitelerini artırmaya başladılar. Çok da iyi yaptılar…

Otobüs firmaları “rahat koltuk” uygulamaları, sınırsız servisleri, otobüste kesintisiz internet hizmeti gibi yolcuyu rahat ettirecek pek çok seçenekler sunmaya başladılar. Yanlız yolculuk ediyorsanız tek kişilik koltuklardan yararlanabilirken iki kişi yolculuk ediyorsanız yayla gibi koltuklarda yolculuk yapmanız da mümkün.

Bu yenilikler içinde en fazla dikkatimi çeken yılların otobüs firmalarının bu hizmetleri vermekte geride kalırken yerlerini daha yenilikçi bakış açısına sahip firmalara yavaş yavaş bırakmaları. Kesinlikle ciddi bir tehdit var bu pazarda.

Artık yolculuk deyince akla sadece otobüsler değil, rahat, all inclusive otobüsler geliyor

Bunlar da İlgini Çekebilir

Motosiklet Kullanmamak Çılgınlık!

E-lmayra — Sat, 15 Aug 2009 13:19:17 +0000

Mart ayında hayatıma giren sevgili scooterim “Uçuç” ile trafikte olmanın mutluluğunun yanında birtakım sıkıntıları da var elbette… Bu bana yada Uçuç’a özel bir durum değil, İstanbul’da-Türkiye’de motorsiklet kullanan pekçok insanın sıkıntıları…

Bu sıkıntıları avantaja çevirmenin yollarından biri de trafikte motosiklet sayısının artması diye düşünürüm hep. Motosiklet kullanmaya karar verdikten sonra pekçok arkadaşımı da teşvik etmeye başladım bu düşünceyle. Trafikte ne kadar çok bilinçli motosiklet kullanıcısı olursa o kadar çok farkedilmeye başlayacağız. Bilinçsizce, çılgınca motosiklet kullananlar da işin önemini ciddiyetini kavrayacaklar ve biz motosiklet kullananlara vurulan “serseri” damgasından kurtulacağız.

Tam da bu düşünceler içindeyken Moted’in (Motosiklet Endüstrisi Derneği) “Asıl Motosiklet Kullanmamak Çılgınlık” kampanyasını gördüm. Etkili bir kampanya olacağına dair ümidim büyük. Yoğun bir iletişim kampanyası yürütüyor olmaları da ümidimi artırıyor.

Cumhuriyet Gazetesi’nden Sinem Dönmez de bu kampanyayla ilgili bir haber yapacağını söylerek bana ulaştı. Benim gibi trafikte motosiklet kullanan Eren Kumcuoğlu ve Serkan Söğüt ile beraber sorunlarımızı, sıkıntılarımızı anlatma fırsatı bulduk. Bu hafta “Haftasonu” ekinde geniş yerverdi konuya. Eline, kalemine sağlık Sevgili Sinem Dönmez…

Motosiklet kullanıcı sayısı ile birlikte motosiklet kullananlara karşı bilincin de artması dileklerimle…

Bunlar da İlgini Çekebilir

Dağların Çağrısına Kulak Verin

E-lmayra — Tue, 14 Jul 2009 21:24:09 +0000

Uzun zamandır beni bu kadar heyecanlandıran bir yolculuk olmamıştı. Hem İtalya hem İsviçre gezmeye görmeye doyamadığım ülkelerden. Bir de buna iki ülkenin Alplerine çıkma fırsatı, hem de motorsikletle… Hepsi biraraya gelince 3 gün bana yetmeyecek diyerek yola çıktım.

Yolculuğumun başlangıcında aksilikler peşimi bırakmadı. Önce ikinci köprüdeki çalışma yüzünden Sabiha Gökçen Havaalanına gideceğim otobüs gelmek bilmedi. Neyse ki benimle aynı durumda iki kişi daha vardı. Hep beraber taksiye binip keyifle sohbet ederek havaalanına ulaştık.

Buradan sonrası tam bir kabus. Detayına fazla girmek istemiyorum, özetle; uçağım 3 saat rötarla gelip beni Bergamo’ya götürmesi gerekirken Bari’ye oradan da Venedik’e götürdü. Başka bir zaman olsa iyi bile olabilirdi ama bir gün önce akşam 17:00′de başlayan yolculuğum ertesi gün sabah 08:00′de Bergamo’ya ulaşmamla sona erdi…

Buradan sonrası rüya gidiydi…

Arkadaşlarım beni alıp kahvaltı için otele götürdüler. Booking.com‘dan rezervasyonunu yaptığım Otel yeşillikler içindeydi, muhteşem manzaraya karşı kahvaltımızı ettik. Günlerdir Alplerde dolaşan arkadaşlarım bu manzaraya o kadar alışmışlardı ki hiç oralı olmuyorlardı.

Kahvaltıdan sonra Aplere yolculuk başladı. Geceden kalan yorgunluğum birden geçmişti. İtalya Bergoma’dan başlayan yolculuk Alplerin tepesinden bir zirveden öbürüne, geçitleri aşarak devam ediyordu. İtalya sınırından İsviçre’ye geçtik. Artık İsviçre Alplerindeydik. Kış sezonunda kayakçıların doldurduğu dağları doğa sporları yapanlar doldurmuştu. Bisikletçiler, trekkinglerciler, yelkenciler, motorsikletçiler… Yelkenciler de nereden çıktı derseniz, 2.000 metrelerde pekçok göl (herhalde buzul gölleri) var ve bu göllerde de yelken yapanlar… İnekler, atlar yaylalara çıkmanın keyfiyle dörtbir yanda otluyorlar.

Öyle yollardan tırmanıyoruz ki insan kendini dünyanın tepesinde gibi hissediyor…

Geçit dedikleri geçtiğiniz dağın en yüksek noktası. Tırmanış bitiyor, aşağı iniş başlıyor her geçitten sonra… Geçitlerden aşağı inerken eriyen kar suları eşlik ediyor… Birleşen kar suları önce minik derelere sonra da daha geniş akarsulara dönüşüyor. Yüzlerde küçük şelalecik yol boyuna eşlik ediyor bize.

Günün sonunda İsviçre’den İtalya’ya geri geçiyoruz, 2 günlük durağımız Bormio‘dayız. Pekçok geçit ve kayak merkezine yakın termal tesislerin de olduğu şirin bir şehir Bormio. Kayak sezonu olmamasına rağmen haftasonu olmasının da etkisiyle doğa sporu yapmak için gelenler nedeniyle hem yollar hem de şehirler çok kalabalık. Dağ başında trafik var…

Bütün gün motorsiklet sırtında öyle yorulmuşuz ki (bir de benim uzun uçak yolculuğum) erkenden uykuya dalıyorum. Ertesi sabah çevredeki diğer geçitleri geçmek için yola koyuluyoruz. Pazar günü rotasında; Passo Foscagno(2291m) İtalya, Passo Forcola(2310m) İsviçre, Albula Pass(2315m) İsviçre, Fluela Pass(2381m) İsviçre, Ofenpass(2149m) İsviçre, Umbrailpass(2503m) İtalya, Passo dello Stelvio(2758m) İtalya var. Üç gün içinde en yüksek noktamız son durak Stelvio geçidi.

Yine bir İsviçre bir İtalya devam ediyoruz. İsviçre tarafında bisiklet yarışı varmış, yüzlerce bisikletçiyle aynı yollardan geçiyoruz. O dağları nasıl tırmanıyorlar aklım almıyor doğrusu.

Stelvio geçidinden inişe geçtiğimizde 40 tane tornanti (keskin U dönüşü, sanırım yanlış yazdım) geçiyoruz. Hayatım boyunca tekrar böyle bir yol görür müyüm bilemiyorum. Bir taraftan korku diğer taraftan heyecan ve şaşkınlık… İyi ki gelmişim diyorum.

İkinci yorucu günün sonu ve yine erkenden uykuya dalış. Yol arkadaşlarımın durumu da benden farklı değil. Tek fark onlar benden bir hafta önce geldikleri ve bugün gördüklerine benzer -söylediklerine göre daha da iyilerini- yerler gördükleri için benim kadar heyecanlanmıyorlar.

Ve son gün…

Bu sabah çantalar hazırlanıyor, ben İstanbul’a yol arkadaşlarım İtalya’nın güneyine doğru yola çıkacağız. Son bir geçit daha geçeceğiz. Kapanış oldukça ihtişamlı oldu. Yine bir dağ zirvesinde yine bir gölcük… Manzara yine muhteşem, aşağı inişte yine dizlerim titredi.

Gerçek dünyaya doğru ilerliyoruz. Hava ısınıyor, binalar artıyor, araçlar artıyor, yollar kalabalıklaşıyor. Havaalanına gidene kadar bu rüya bitmesin diye düşünüyorum. Check-in yaptırınca dönüşün olmadığını fark ediyor, boynumu büküp güvenlik noktasına doğru ilerliyorum. Bir yolculuğun daha sonu…

Bu diğerlerinden farklı. İnsanın hayatı boyunca kolay kolay yaşayabileceği bir yolculuk değil bu… Bu fırsatı yakaladığım için çok şanslıyım. Yol arkadaşlarıma da çok teşekkür ediyorum. Benim için rotalarını ayarladılar, beni motorsikletlerinde taşıdılar… Onlar yollarına devam ediyor.

Dağların çağrısında kulak vermeniz dileğiyle….

Bunlar da İlgini Çekebilir

Alplere Gitme Zamanı Geldi

E-lmayra — Thu, 09 Jul 2009 16:32:25 +0000

Bir hafta önce 2 arkadaşımı gönderdiği Alplere gitme sırası artık bana geldi.

İstanbul’un bunaltıcı sıcağından ayrılıp 2500 metrelerde 5 derecede motosiklet üzerinde yol alacağız. Maceraperest ikili beni İtalya Bergamo’dan alıp Como Gölü’nü geçip İsviçre Alplerine götürecekler. 3 gün sürecek bu yolculuk beni hem çok heyecanlandırıyor hem de çok korkutuyor. Hayatımda görmediğim güzelliklerin beni beklediğini düşündükçe heyecanım bir kat daha artıyor. Diğer taraftan Alplerin dik yamaçlarına motosikletle tırmanma fikri, hele ki benim gibi yükseklik korkusu olan biri için, dizlerimi titretiyor.

Çok güzel 3 gün beni bekliyor.