Çok okuyan mı bilir, çok gezen mi? » İstiklal Caddesi

En Sevdiğim Şehirler, En Sevdiğiniz Şehirler?

E-lmayra — Mon, 26 Jul 2010 20:41:05 +0000

İnsan neden sever bir şehri? Sen neden seversin bir şehri?

İstanbul gibi…

Şehirlere yazılan şiirler, söylenen şarkılar…

Peki neden?

Ben neden severim bir şehri…

Bir şehri sevmek, birine aşık olmak gibi değil mi? Ondan değil mi ki bu şiirler, şarkılar…

İlk görüşte sarsmalı, derinden etkilemeli…

Karmaşasında yorarken, derinliklerinde dinlendirmeli…

Ertesi gün hiç tanımadığınız yepyeni yüzünü görmekten korkarak uyutmalı…

Caddelerinde adım attıkça coşkusunu da tehlikesini de hissettirmeli…

Renkleri ile gözleri, sesleri ile kulakları bayram ettirmeli…

Yaşanmışlıklarını binalarına, insanlarına, sokaklarına yansıtmalı…

Sokak aralarında gezerken hep bir sonraki sokağı merak ettirmeli, sürprizleriyle şaşırtmalı…

…

Farkettim ki sevdiğim şehirler hep ağzımı açık bırakanlar…

İlk kez İstiklal Caddesine çıktığım gündeki gibi….

Bunlar da İlgini Çekebilir

Galata’yı Keşfetmek için Geç Değil

E-lmayra — Sat, 31 Oct 2009 14:28:42 +0000

Son zamanlarda İstanbul’dan fazla uzaklaşamadım, hazır durum böyleyken İstanbul’u da anlatayım istiyorum. İstanbul’u anlatırken de en sevdiklerimi anlatıyorum… İstanbul deyince benim ilk aklıma gelen Beyoğlu… İstiklal Caddesinde attığım küçük turlar hep ruhumu dinlendirir. Caddenin sonuna gelince de “sonuna geldik mi” derim kendime…

Aslında sonuna gelmemişizdir, İstiklal Caddesinin sonuna geldiğinizde Tünel çıkar karşınıza, ister atlayın Karaköy’e inin, ister Tünel’e gelmeden önceki sokaktan doğru devam edin…

O sokaktan devam ettiğinizde daracık arnavut kaldırımlı sağlı sollu önce müzik mağazaları sonra da hediyelik eşya dükkanları size eşlik eder. O yol sizi küçük bir meydana ulaştırır. O meydan Galata Meydani…

Meydanı çevreleyen cafe ve restaurantlarda bir mola verebilir, az ilerideki küçük meydan kahvesinde Galata Kulesini seyrederek dinlenebilirsiniz.

Ben dinlenmeden doğru kuleye çıkmak istiyorum derseniz meydanın çevresinden dolaşın ve kulenin giriş kapısını bulun. Elinde şehir rehberi ile dolaşan turistleri takip ederek kolayca bulabilirsiniz girişi. Meydandaki kaldırımlara bakarak gidin, kaldırımın üstüne kabartılmış bir kertenkele ile karşılaşabilirsiniz.

Kule turitik ziyarete açık olduğu gibi kulenin tepesinde bir de restaurant var, akşamları fasıllı dansözlü özellikle yabancı turistlerin çok ilgisini çeken eğlenceler yapılıyor. Kuleye çıkıp panaromik İstanbul manzarasını izleyebilirsiniz. Yerli ve yabancı turistlere ayrı fiyat tarifesi ile hizmet veriliyor.

Galata Kulesi Hazerfen Ahmet Çelebi adı ile anılır çoğu zaman. 14.yy.da yapılan kule 17.yy.da Hazerfen’in meşhur atlaması ile meşhurdur.

Galata Kulesine tırmanan Hazerfen yaptığı kanatlarla kendini boğaza doğru bırakmış Üsküdar sırtlarına ulaşmıştır. Kuleye tırmandığınızda bunu anlatan duvardaki heykeller o günlere bir yolculuk yapmanızı sağlıyor.

Kulenin tepesine çıkınca önce küçük bir başdönmesi yükseklikten dolayı, sonraki başdönmesi ise boğaz ve haliç manzarasının güzelliğinden dolayı…

Kulenin yukarıdan manzarasının güzel olduğu kadar kulenin kendisi de başlı başına güzel… Kulenin çevresinde dolaşırken Hazerfen olup uçasınız gelirse şaşmayın.

Kuleden inip ara sokaklarda geçmişe bir yolculuk yapmayı da ihmal etmeyin.

İstanbul’da yaşayıp da Galata’ya hiç gitmedim diyenlerle karşılaşınca bu yazıyı yazmak istedim.

İstanbul’un sadece karmaşa gürültüsünü yaşamak İstanbul’u yaşamak değildir… İstanbul’un güzelliklerinin tadını çıkarmayı unutmayın!

Bunlar da İlgini Çekebilir

Bu Kahvenin Köpüğünde Manda Bile Batmaz

E-lmayra — Sat, 31 Oct 2009 08:35:20 +0000

Türk Kahvesi fincanıyla, sunumuyla, köpüğüyle, içimiyle, sohbetiyle, falıyla kendi başına bir kültürdür…

Sabah kahvaltıdan sonra, yemeklerin üstüne, kız istemeye gidildiğinde, hatır gönül işi olduğunda şöyle bol köpüklü bir kahve masamızda yerini alır.

Türkiye’ye 16. yüzyılda Yemen’den gelen kahve bize özel pişirme şekliyle Türk Kahvesi adını almış. Bana göre hakettiği değeri bulamamış, Kuru Kahveci Mehmet Efendi dışında bu işi ticarileştirme konusunda başarı öyküsü de yaratılamamıştır ülkemizde. Son dönemde Türkiye’den bir kahveci diyerek gurur duyduğum ve bir konsept yaratmaya çalışan Kahve Dünyası var, o da Türk Kahvesi özelinde değil tabii.

Lezzetini belirleyen önemli faktörlerden biri kahvenin tazeliği, diğeri de pişirme şeklidir. Ağır ağır pişecek kahve ki bol köpüklü olsun, kahve yanmasın ama çiğ de kalmasın.

Kahveye dair bir önemli ayrıntı da kahvenin yanında ikram edilen suda gizlidir. Genel kanı kahvenin üstüne içilmesi yönünde olsa da bu ikram edilen bir bardak su kahveden sonra değil önce içilir. Böylece ağzın içi temizlenir ve kahvenin tadı daha iyi anlaşılabilir.

İstanbul’a ilk geldiğimde vurulduğum İstiklal Caddesi’nde, Beyoğlu’nda yanlız dolaşmayı, orada yürürken kendimi dinlemeyi severim. Bu dinlencem genellikle Beyoğlu’nun meşhur kahvecisi Mandabatmaz’da biter. Mandabatmaz’a ilk ne zaman kiminle gittim hatırlamıyorum, bu her fırsatta bir kahve molası vermeme engel değil tabii ki… Bol köpüğünde “Manda bile batmaz” mantığı ile yaşayan küçücük bir sokak kahvesidir Mandabatmaz. Asıl oturma alanı, Barcelona pastanesinin yan sokağındaki sokağa atılmış tabureler olan bu mekanda İstanbul’un en lezzetli, en köpüklü Türk Kahvesini içebilirsiniz.

Tanıdığınız pek çok entellektüel ile karşılaşabilir, gazetenizi güzel bir kahve eşliğinde okuyabilir, caddenin koşuşturmasını ara sokaktan bir film şeridine bakar gibi izleyebilirsiniz. Küçük kahve ocağında seri halde çay-kahve yapan ustayı ne zaman görsem, sanki kahve Yemen’den İstanbul’a geldiğinden beri oradaymış hissi bırakır bende.

Beyoğlu’na gittiyseniz kahve molanızı Mandabatmaz’da verin, bugüne kadar gitmediğinize pişman olacaksınız.