Çok okuyan mı bilir, çok gezen mi? » Bergamo

2009′da Nereleri Gezmiştik?

E-lmayra — Sun, 21 Feb 2010 16:49:29 +0000

“2009 nasıl geçti” başlıklı yazıma haklı tepkiler aldım. Zira Çok Okuyan Çok Gezen’in 2009′da nerelerin gezdiği bu yazının içinde mutlaka olmalıydı. 2008′de bir arşiv yapmıştım ve 7 ülkede 19 şehri dolaşmıştım.

2009 yılında ise, 5 ülkede toplam 27 şehri gezmişim.

Hepsinin ayrı bir tadı, ayrı bir keyfi vardı.

2009 yılı gezi arşivimi de fotoğraflarıyla birlikte paylaşayım istedim.

1) 14 Şubat 2009 Viyana, Avusturya

2) 16 Şubat 2009 Bratislava, Slovakya

3) 13 Mart 2009 Milan, İtalya

4) 16 Mart 2009 Venedik, İtalya

5) 17 Mart 2009 Floransa, İtalya

6) 18 Mart 2009 Pisa, İtalya

7) 19 Mart 2009 Roma, İtalya

23 Nisan 2009 Zürih, İsviçre

9) 23 Nisan 2009 Luzern, İsviçre

10) 24 Nisan 2009 Bern, İsviçre

11) 24 Nisan 2009 İnterlaken, İsviçre

12) 24 Nisan 2009 Grinderwald, İsviçre

13) 25 Nisan 2009 Lozan, İsviçre

14) 25 Nisan 2009 Montrö, İsviçre

15) 25 Nisan 2009 Cenevre, İsviçre

16) 26 Nisan 2009 Basel, İsviçre

17) 16 Mayıs 2009 Safranbolu, Türkiye

18) 07 Haziran 2009 İznik, Türkiye

19) 14 Haziran 2009 Saros Körfezi, Türkiye

20) 11 Temmuz 2009 Como Gölü, İtalya

21) 12 Temmuz 2009 Alpler, İtalya

22) 13 Temmuz 2009 Alpler, İsviçre

23) 26 Temmuz 2009 Anadolu Kavağı, Türkiye

24) 02 Ağustos 2009 Ağva, Türkiye

25) 22 Ağustos 2009 İzmit Yuvacık, Türkiye

26) 22 Eylül 2009 Burdur Salda Gölü, Türkiye

27) 03 Ekim 2009 Ankara, Türkiye

Bunlar da İlgini Çekebilir

Dağların Çağrısına Kulak Verin

E-lmayra — Tue, 14 Jul 2009 21:24:09 +0000

Uzun zamandır beni bu kadar heyecanlandıran bir yolculuk olmamıştı. Hem İtalya hem İsviçre gezmeye görmeye doyamadığım ülkelerden. Bir de buna iki ülkenin Alplerine çıkma fırsatı, hem de motorsikletle… Hepsi biraraya gelince 3 gün bana yetmeyecek diyerek yola çıktım.

Yolculuğumun başlangıcında aksilikler peşimi bırakmadı. Önce ikinci köprüdeki çalışma yüzünden Sabiha Gökçen Havaalanına gideceğim otobüs gelmek bilmedi. Neyse ki benimle aynı durumda iki kişi daha vardı. Hep beraber taksiye binip keyifle sohbet ederek havaalanına ulaştık.

Buradan sonrası tam bir kabus. Detayına fazla girmek istemiyorum, özetle; uçağım 3 saat rötarla gelip beni Bergamo’ya götürmesi gerekirken Bari’ye oradan da Venedik’e götürdü. Başka bir zaman olsa iyi bile olabilirdi ama bir gün önce akşam 17:00′de başlayan yolculuğum ertesi gün sabah 08:00′de Bergamo’ya ulaşmamla sona erdi…

Buradan sonrası rüya gidiydi…

Arkadaşlarım beni alıp kahvaltı için otele götürdüler. Booking.com‘dan rezervasyonunu yaptığım Otel yeşillikler içindeydi, muhteşem manzaraya karşı kahvaltımızı ettik. Günlerdir Alplerde dolaşan arkadaşlarım bu manzaraya o kadar alışmışlardı ki hiç oralı olmuyorlardı.

Kahvaltıdan sonra Aplere yolculuk başladı. Geceden kalan yorgunluğum birden geçmişti. İtalya Bergoma’dan başlayan yolculuk Alplerin tepesinden bir zirveden öbürüne, geçitleri aşarak devam ediyordu. İtalya sınırından İsviçre’ye geçtik. Artık İsviçre Alplerindeydik. Kış sezonunda kayakçıların doldurduğu dağları doğa sporları yapanlar doldurmuştu. Bisikletçiler, trekkinglerciler, yelkenciler, motorsikletçiler… Yelkenciler de nereden çıktı derseniz, 2.000 metrelerde pekçok göl (herhalde buzul gölleri) var ve bu göllerde de yelken yapanlar… İnekler, atlar yaylalara çıkmanın keyfiyle dörtbir yanda otluyorlar.

Öyle yollardan tırmanıyoruz ki insan kendini dünyanın tepesinde gibi hissediyor…

Geçit dedikleri geçtiğiniz dağın en yüksek noktası. Tırmanış bitiyor, aşağı iniş başlıyor her geçitten sonra… Geçitlerden aşağı inerken eriyen kar suları eşlik ediyor… Birleşen kar suları önce minik derelere sonra da daha geniş akarsulara dönüşüyor. Yüzlerde küçük şelalecik yol boyuna eşlik ediyor bize.

Günün sonunda İsviçre’den İtalya’ya geri geçiyoruz, 2 günlük durağımız Bormio‘dayız. Pekçok geçit ve kayak merkezine yakın termal tesislerin de olduğu şirin bir şehir Bormio. Kayak sezonu olmamasına rağmen haftasonu olmasının da etkisiyle doğa sporu yapmak için gelenler nedeniyle hem yollar hem de şehirler çok kalabalık. Dağ başında trafik var…

Bütün gün motorsiklet sırtında öyle yorulmuşuz ki (bir de benim uzun uçak yolculuğum) erkenden uykuya dalıyorum. Ertesi sabah çevredeki diğer geçitleri geçmek için yola koyuluyoruz. Pazar günü rotasında; Passo Foscagno(2291m) İtalya, Passo Forcola(2310m) İsviçre, Albula Pass(2315m) İsviçre, Fluela Pass(2381m) İsviçre, Ofenpass(2149m) İsviçre, Umbrailpass(2503m) İtalya, Passo dello Stelvio(2758m) İtalya var. Üç gün içinde en yüksek noktamız son durak Stelvio geçidi.

Yine bir İsviçre bir İtalya devam ediyoruz. İsviçre tarafında bisiklet yarışı varmış, yüzlerce bisikletçiyle aynı yollardan geçiyoruz. O dağları nasıl tırmanıyorlar aklım almıyor doğrusu.

Stelvio geçidinden inişe geçtiğimizde 40 tane tornanti (keskin U dönüşü, sanırım yanlış yazdım) geçiyoruz. Hayatım boyunca tekrar böyle bir yol görür müyüm bilemiyorum. Bir taraftan korku diğer taraftan heyecan ve şaşkınlık… İyi ki gelmişim diyorum.

İkinci yorucu günün sonu ve yine erkenden uykuya dalış. Yol arkadaşlarımın durumu da benden farklı değil. Tek fark onlar benden bir hafta önce geldikleri ve bugün gördüklerine benzer -söylediklerine göre daha da iyilerini- yerler gördükleri için benim kadar heyecanlanmıyorlar.

Ve son gün…

Bu sabah çantalar hazırlanıyor, ben İstanbul’a yol arkadaşlarım İtalya’nın güneyine doğru yola çıkacağız. Son bir geçit daha geçeceğiz. Kapanış oldukça ihtişamlı oldu. Yine bir dağ zirvesinde yine bir gölcük… Manzara yine muhteşem, aşağı inişte yine dizlerim titredi.

Gerçek dünyaya doğru ilerliyoruz. Hava ısınıyor, binalar artıyor, araçlar artıyor, yollar kalabalıklaşıyor. Havaalanına gidene kadar bu rüya bitmesin diye düşünüyorum. Check-in yaptırınca dönüşün olmadığını fark ediyor, boynumu büküp güvenlik noktasına doğru ilerliyorum. Bir yolculuğun daha sonu…

Bu diğerlerinden farklı. İnsanın hayatı boyunca kolay kolay yaşayabileceği bir yolculuk değil bu… Bu fırsatı yakaladığım için çok şanslıyım. Yol arkadaşlarıma da çok teşekkür ediyorum. Benim için rotalarını ayarladılar, beni motorsikletlerinde taşıdılar… Onlar yollarına devam ediyor.

Dağların çağrısında kulak vermeniz dileğiyle….

Bunlar da İlgini Çekebilir

Alplere Gitme Zamanı Geldi

E-lmayra — Thu, 09 Jul 2009 16:32:25 +0000

Bir hafta önce 2 arkadaşımı gönderdiği Alplere gitme sırası artık bana geldi.

İstanbul’un bunaltıcı sıcağından ayrılıp 2500 metrelerde 5 derecede motosiklet üzerinde yol alacağız. Maceraperest ikili beni İtalya Bergamo’dan alıp Como Gölü’nü geçip İsviçre Alplerine götürecekler. 3 gün sürecek bu yolculuk beni hem çok heyecanlandırıyor hem de çok korkutuyor. Hayatımda görmediğim güzelliklerin beni beklediğini düşündükçe heyecanım bir kat daha artıyor. Diğer taraftan Alplerin dik yamaçlarına motosikletle tırmanma fikri, hele ki benim gibi yükseklik korkusu olan biri için, dizlerimi titretiyor.

Çok güzel 3 gün beni bekliyor.

Bunlar da İlgini Çekebilir

7 gün İtalya, Gün 7: Roma-Milan-İstanbul

E-lmayra — Tue, 14 Apr 2009 19:47:52 +0000

İtalya gezimizin son günü. Bir hafta göz açıp kapayıncaya kadar geçti. Biletimiz gidiş-dönüş Milan’dan alındığı için Roma’dan Milan’a geri dönüyoruz.

Geri dönüş için hızlı tren yolculuğunu tercih ettik. Yaklaşık 4 saatte Milan’a ulaşmış olacağız. Kişi başı 64€ veriyoruz bu hızlı yolculuk için. Bizim acemiliğimize geldi. Roma-Milan(Bergamo) arasını uçakla çok daha ucuz rakamlara ve indi-bindi yaklaşık aynı sürede de ulaşmanız mümkün. Bir planlama hatamız daha var. Roma’dan sabah daha erken çıkıp Milan’a kadar gitmişken Como Gölü’nü de görmüş olabilirdik.

Trenle dönüş yolu artık eve dönüş yolu olduğu için geçmek bilmiyor. Önce Milan’a oradan da Bergamo Havaalanına geçiyoruz. Havaalanı Bergamo’ya kayak turizmi için gelenlerle dolu.Zaten küçücük bir havaalanı, bir de kayak malzemeleri heryeri doldurmuş.

Gelirken uçağa aldığımız tripodumuzu bu kez uçak içine almıyorlar. Türkiye’de özellikle de Sabiha Gökçen Havaalanından biniyorsanız çalışanlar yanınıza alacağınız malzemeler konusunda oldukça anlayışlı. Emektar tripodumuzu kontrol noktasında bırakıp İstanbul’a doğru havalanıyoruz.